یــــه دنیـــا دلـــم گرفتــه
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
سکــــوتــــــــ ...
رســا تــرین فــریــاد یک " زن " است ...
وقتی سکوتـــــ میکند ...
وقتی بحث نمیکند ...
وقتی برای به کرسی نشاندن عقایدش تلاش نمیکند ...
بــفــهــم ..!
که واقعــا آسیب دیده است ....
رســا تــرین فــریــاد یک " زن " است ...
وقتی سکوتـــــ میکند ...
وقتی بحث نمیکند ...
وقتی برای به کرسی نشاندن عقایدش تلاش نمیکند ...
بــفــهــم ..!
که واقعــا آسیب دیده است ....
یک شب از دست کسی
باده ای خواهم خورد
که مرا با خود تا آن سوی اسرار جهان خواهد برد
با من از هست به بود
با من از نور به تاریکی
از
شعله به دود
با من از آوا تا خاموشی
دورتر شاید تا عمق فراموشی
راه خواهد پیمود
فریدون مشیری
باده ای خواهم خورد
که مرا با خود تا آن سوی اسرار جهان خواهد برد
با من از هست به بود
با من از نور به تاریکی
از
شعله به دود
با من از آوا تا خاموشی
دورتر شاید تا عمق فراموشی
راه خواهد پیمود
فریدون مشیری
دل من دير زمانی است كه می پندارد :
« دوستی » نيز گلی است ؛
مثل نيلوفر و ناز ،
ساقه ترد ظريفی دارد
بی گمان سنگدل است آنكه روا می دارد
جان اين ساقه نازك را - دانسته- بيازارد !
در زمينی كه ضمير من و توست ،
از نخستين ديدار ،
هر سخن ، هر رفتار ،
دانه هايی است كه می افشانيم
برگ و باری است كه می رويانيم
آب و خورشيد و نسيمش « مهر » است
گر بدانگونه كه بايست به بار آيد ،
زندگی را به دل انگيزترين چهره بيارايد .
آنچنان با تو در آميزد اين روح لطيف ،
كه تمنای وجودت همه او باشد و بس .
بی نيازت سازد ، از همه چيز و همه كس .
زندگی ، گرمی دل های به هم پيوسته ست
تا در آن دوست نباشد همه درها بسته ست .
در ضميرت اگر اين گل ندميده است هنوز ،
عطر جان پرور عشق
گر به صحرای نهادت نوزيده است هنوز
دانه ها را بايد از نو كاشت .
آب و خورشيد و نسيمش را از مايه جان
خرج می بايد كرد .
رنج می بايد برد .
دوست می بايد داشت !
با نگاهی كه در آن شوق برآرد فرياد
با سلامی كه در آن نور ببارد لبخند
دست يكديگر را
بفشاريم به مهر
جام دل هامان را
مالامال از ياری ، غمخواری
بسپاريم به هم
بسراييم به آواز بلند :
- شادی روی تو !
ای ديده به ديدار تو شاد
باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست
تازه ،
عطر افشان
گلباران باد.
فریدون مشیری
بر تو چون ساحل آغوش گشادم
در دلم بود که دلدار تو باشم
«وای بر من که ندانستم از اول»
«روزی آید که دل آزار تو باشم»
بعد از این از تو دگر هیچ نخواهم
نه درودی، نه پیامی، نه نشانی
ره خود گیرم و ره بر تو گشایم
زآنکه دیگر تو نه آنی، تو نه آنی
فــــــــــــــــروغ
در دلم بود که دلدار تو باشم
«وای بر من که ندانستم از اول»
«روزی آید که دل آزار تو باشم»
بعد از این از تو دگر هیچ نخواهم
نه درودی، نه پیامی، نه نشانی
ره خود گیرم و ره بر تو گشایم
زآنکه دیگر تو نه آنی، تو نه آنی
فــــــــــــــــروغ
"دو قلب براي زيستن"
براي ِ زيستن دو قلب لازم است
قلبي که دوست بدارد، قلبي که دوست اش بدارند
قلبي که هديه کند، قلبي که بپذيرد
قلبي که بگويد، قلبي که جواب بگويد
قلبي براي ِ من، قلبي براي ِ انساني که من مي خواهم
تا انسان را در کنار ِ خود حس کنم.
انساني که مرا بگزيند
انساني که من او را بگزينم،
انساني که به دست هاي ِ من نگاه کند
انساني که به دست هاي اش نگاه کنم،
انساني در کنار ِ من
تا به دست هاي ِ انسان ها نگاه کنيم،
انساني در کنارم، آينه ئي در کنارم
تا در او بخندم، تا در او بگريم...
احمد شاملو
براي ِ زيستن دو قلب لازم است
قلبي که دوست بدارد، قلبي که دوست اش بدارند
قلبي که هديه کند، قلبي که بپذيرد
قلبي که بگويد، قلبي که جواب بگويد
قلبي براي ِ من، قلبي براي ِ انساني که من مي خواهم
تا انسان را در کنار ِ خود حس کنم.
انساني که مرا بگزيند
انساني که من او را بگزينم،
انساني که به دست هاي ِ من نگاه کند
انساني که به دست هاي اش نگاه کنم،
انساني در کنار ِ من
تا به دست هاي ِ انسان ها نگاه کنيم،
انساني در کنارم، آينه ئي در کنارم
تا در او بخندم، تا در او بگريم...
احمد شاملو
قاصدک ! هان چه خبر آوردی ؟
از کجا ، وز که خبر آوردی ؟
خوش خبر باشی ، امّا امّا
گردٍ بام و درٍ من
بی ثمر می گردی.
انتظار خبری نیست مرا
نه ز یاری نه ز دیّار و دیاری - باری ،
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس ،
برو آنجا که تو را منتظرند.
قاصدک !
در دل من همه کورند و کَرَند....!
مهدی اخوان ثالث
از کجا ، وز که خبر آوردی ؟
خوش خبر باشی ، امّا امّا
گردٍ بام و درٍ من
بی ثمر می گردی.
انتظار خبری نیست مرا
نه ز یاری نه ز دیّار و دیاری - باری ،
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس ،
برو آنجا که تو را منتظرند.
قاصدک !
در دل من همه کورند و کَرَند....!
مهدی اخوان ثالث
تنهایی که عار نیست...
می دانی،
دنیا پُر است از آدمهایی که گم شده اند اما
در یک اشتباه تاریخی،
گمان می کنند که گم کرده اند، معشوقی را
که همیشه چهارچشمی می پائیدند، مبادا
یک مو از سر عاشقانه های خیال آینده شان کم شود...
تنهایی عار نیست،
پشت صحنه ای است از
عاشقانه های نابلوغی که، در حد حرف باقی مانده اند،
مبادا کسب و کار شاعر از سکه بیافتد
مبادا دنیا رُوی پاشنه شعرهایی بچرخد که
به تیراژِ چند هزار هزار معاشـقه، منتشر می شوند.
تنهایی عار نیست، اتمامِ حجت است با
آعوش های بی در و پیکری که جز به وقت بی کسی
به رُویت گشوده نمی شوند!
می دانی،
دنیا پُر است از آدمهایی که گم شده اند اما
در یک اشتباه تاریخی،
گمان می کنند که گم کرده اند، معشوقی را
که همیشه چهارچشمی می پائیدند، مبادا
یک مو از سر عاشقانه های خیال آینده شان کم شود...
تنهایی عار نیست،
پشت صحنه ای است از
عاشقانه های نابلوغی که، در حد حرف باقی مانده اند،
مبادا کسب و کار شاعر از سکه بیافتد
مبادا دنیا رُوی پاشنه شعرهایی بچرخد که
به تیراژِ چند هزار هزار معاشـقه، منتشر می شوند.
تنهایی عار نیست، اتمامِ حجت است با
آعوش های بی در و پیکری که جز به وقت بی کسی
به رُویت گشوده نمی شوند!
من دلم می خواهد
خانه ای داشته باشم پردوست
کنج هر دیوارش
دوستهایم بنشینند آرام
گل بگو گل بشنو
هرکسی می خواهد
وارد خانه ی پرعشق وصفایم گردد
یک سبد بوی گل سرخ
به من هدیه کندشرط وارد گشتن
شست و شوی دلهاست
شرط آن داشتن
یک دل بی رنگ و ریاست
بر درش برگ گلی می کوبم
روی آن با قلم سبز بهار
می نویسم ای یار
خانه ی ما اینجاست
تا که سهراب نپرسد دیگر
خانه ی دوست کجاست؟
فریدون مشیری
خانه ای داشته باشم پردوست
کنج هر دیوارش
دوستهایم بنشینند آرام
گل بگو گل بشنو
هرکسی می خواهد
وارد خانه ی پرعشق وصفایم گردد
یک سبد بوی گل سرخ
به من هدیه کندشرط وارد گشتن
شست و شوی دلهاست
شرط آن داشتن
یک دل بی رنگ و ریاست
بر درش برگ گلی می کوبم
روی آن با قلم سبز بهار
می نویسم ای یار
خانه ی ما اینجاست
تا که سهراب نپرسد دیگر
خانه ی دوست کجاست؟
فریدون مشیری
بی آرزو چه می کنی ای دوست؟
با مرده ای در درون خویش به ملال سخنی می گویم.
هوا خاموش ایستاده است
از آخرین کوچ پرندگان پر هیاهو سالها می گذرد
آب تلخ این تالاب اشک بی بهانه من نیست
به چه می گریی نمیدانم
زمستان ها همه در من است
به هر اندازه که بیگانه سر بر شانه ات بگذارد
باری آشناست غم
احمد شاملو
با مرده ای در درون خویش به ملال سخنی می گویم.
هوا خاموش ایستاده است
از آخرین کوچ پرندگان پر هیاهو سالها می گذرد
آب تلخ این تالاب اشک بی بهانه من نیست
به چه می گریی نمیدانم
زمستان ها همه در من است
به هر اندازه که بیگانه سر بر شانه ات بگذارد
باری آشناست غم
احمد شاملو
چه حقیرند مردمی که نه جرأت دوست داشتن دارند و نه اراده ی دوست نداشتن
و نه لیاقت دوست داشته شدن و نه متانت دوست داشته نشدن
و مدام شعر عاشقانه می خوانند
و تراژدی غم انگیز انسان این است که آنچه هست، نباید باشد
و آنچه باید باشد، نیست و همه حرف ها همین است وهمه ی دردها همین جا است.
درد روح این است و این است که: «انسان شقایقی است که با داغ زاده است.»
دکتر شریعتی
و نه لیاقت دوست داشته شدن و نه متانت دوست داشته نشدن
و مدام شعر عاشقانه می خوانند
و تراژدی غم انگیز انسان این است که آنچه هست، نباید باشد
و آنچه باید باشد، نیست و همه حرف ها همین است وهمه ی دردها همین جا است.
درد روح این است و این است که: «انسان شقایقی است که با داغ زاده است.»
دکتر شریعتی
برچسب: دوستی,دوست,دوست داشتن,دذاشته شدن,مورد محبت,قرار گرفتن,قرار دادن,با هم,دنیا, نویسنده: ادمین تاريخ: جمعه 18 مرداد 1392 ساعت: 18:14
یادت باشد ..
دلت که شکست ، سرت را بگیری بالا !!
تلافی نکن ، فریاد نزن ، شرمگین نباش.
حواست باشد ؛
دل شکسته ، گوشه هایش تیز است.
مبادا که دل و دست آدمی را که روزی دلدارت بود زخمی کنی به کین،
مبادا که فراموش کنی روزی شادیش، آرزویت بود...
صبور باش و ساکت .
دلت که شکست ، سرت را بگیری بالا !!
تلافی نکن ، فریاد نزن ، شرمگین نباش.
حواست باشد ؛
دل شکسته ، گوشه هایش تیز است.
مبادا که دل و دست آدمی را که روزی دلدارت بود زخمی کنی به کین،
مبادا که فراموش کنی روزی شادیش، آرزویت بود...
صبور باش و ساکت .
وقتی آدم یک نفر را دوست داشته باشد بیش تر تنهاست. چون نمی تواند به هیچ کس جز به همان آدم بگوید که چه احساسی دارد.
و اگر آن آدم کسی باشد که تو را به سکوت تشویق می کند، تنهایی تو کامل می شود...
عباس معروفی
و اگر آن آدم کسی باشد که تو را به سکوت تشویق می کند، تنهایی تو کامل می شود...
عباس معروفی
نمی خواستم ناراحتت کنم،اما
انگار کردم!
با دوست داشتن ِ زیادم
با هِی ببینمت هایَ م
با همیشه ببخش ها وُ
همیشه، دلَم برایِ تو تنگ شُده هایَ م
نمی خواستم ناراحتت کنم،اما
انگار کردم!
وقتی که با شانه هایِ بالا گرفته از تو می گفتم
وقتی که نامِ تو را بلند می خواندم
وقتی که در همیشه،
هر جا
تو را به نام ِ کوچَکَ ت صدا می کردم
نمی خواستم ناراحتت کنم
اما انگار کردم!
وقتی که آن همه تو را
خواب دیدَم...
نمی خواستم
اما...
افشین صالحی
انگار کردم!
با دوست داشتن ِ زیادم
با هِی ببینمت هایَ م
با همیشه ببخش ها وُ
همیشه، دلَم برایِ تو تنگ شُده هایَ م
نمی خواستم ناراحتت کنم،اما
انگار کردم!
وقتی که با شانه هایِ بالا گرفته از تو می گفتم
وقتی که نامِ تو را بلند می خواندم
وقتی که در همیشه،
هر جا
تو را به نام ِ کوچَکَ ت صدا می کردم
نمی خواستم ناراحتت کنم
اما انگار کردم!
وقتی که آن همه تو را
خواب دیدَم...
نمی خواستم
اما...
افشین صالحی
نامم را پاک کردی ...
یادم را چه میکنی ...؟
یادم را پاک کنی ...
عشقم را چه می کنی ..؟
اصلاً
همه را پاک کن
هر آنچه از من داری
از من که چیزی کم نمی شود...
فقط بگو
با وجدانت چه می کنی ..؟
شاید ...
نکند آن را هم پاک کرده ای ...؟
نـــــــــــــــــــــه ...
شدنی نیـــــــست ...
نمی توانی
آنچه را نداشتی پاک کنی ......
یادم را چه میکنی ...؟
یادم را پاک کنی ...
عشقم را چه می کنی ..؟
اصلاً
همه را پاک کن
هر آنچه از من داری
از من که چیزی کم نمی شود...
فقط بگو
با وجدانت چه می کنی ..؟
شاید ...
نکند آن را هم پاک کرده ای ...؟
نـــــــــــــــــــــه ...
شدنی نیـــــــست ...
نمی توانی
آنچه را نداشتی پاک کنی ......
برچسب: نویسنده: ادمین تاريخ: جمعه 18 مرداد 1392 ساعت: 15:23
"نه با کسی بحث کن،
نه از کسی انتقاد کن.
هر کی هر چی گفت بگو حق با شماست
و خودت را خلاص کن.
آدم ها که عقیده ات را می پرسند،
نظرت را نمی خواهند.
می خواهند با عقیده ی خودشان موافقت کنی.
بحث کردن با آدم ها بی فایده است.”
نه از کسی انتقاد کن.
هر کی هر چی گفت بگو حق با شماست
و خودت را خلاص کن.
آدم ها که عقیده ات را می پرسند،
نظرت را نمی خواهند.
می خواهند با عقیده ی خودشان موافقت کنی.
بحث کردن با آدم ها بی فایده است.”